|
TRANSFER FİYATLANDIRMASI YOLUYLA
ÖRTÜLÜ KAZANÇ DAĞITIMI HAKKINDA
KARAR
BİRİNCİ BÖLÜM
Kapsam, Amaç ve Tanımlar
Kapsam
MADDE 1 –
(1)
Bu Karar ile 5520 sayılı
Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 13
üncü maddesinde yer alan
“Transfer Fiyatlandırması
Yoluyla Örtülü Kazanç Dağıtımı”
hükümlerinin uygulanmasına
ilişkin usuller düzenlenmekte
olup, Türkiye’deki tam ve dar
mükellef gerçek kişi ve
kurumların tamamı bu
düzenlemenin kapsamı içindedir.
Amaç
MADDE 2 –
(1) Bu düzenlemenin amacı,
ilişkili kişilerle mal veya
hizmet alım ya da satımında
bulunan gerçek kişi ve
kurumların gelirlerinin tam ve
doğru olarak beyan edilmesini
sağlamak ve transfer
fiyatlandırması yoluyla vergi
matrahının aşındırılmasına engel
olmaktır.
Tanımlar
MADDE 3 –
(1)
Bu düzenlemede geçen temel
kavramların tanımları aşağıdaki
gibidir:
a)
Transfer fiyatlandırması:
İlişkili kişiler arasında
yapılan mal veya hizmet alım ya
da satımında uygulanan fiyat
veya bedeli ifade eder.
b)
İlişkili kişi: Kurumlar Vergisi
Kanunu’nun uygulaması
bakımından, kurumların kendi
ortakları, kurumların veya
ortaklarının ilgili bulunduğu
gerçek kişi veya kurum ile
idaresi, denetimi veya sermayesi
bakımından doğrudan veya dolaylı
olarak bağlı bulunduğu ya da
nüfuzu altında bulundurduğu
gerçek kişi veya kurumları ifade
eder. Ortakların eşleri,
ortakların veya eşlerinin üstsoy
ve altsoyu ile üçüncü derece
dahil
yansoy hısımları ve kayın
hısımları da ilişkili kişi
sayılır. Gelir Vergisi
Kanunu’nun uygulaması
bakımından, teşebbüs sahibinin
eşi, üstsoy ve altsoyu, üçüncü
derece dahil
yansoy ve kayın hısımları ile
doğrudan veya dolaylı ortağı
bulunduğu şirketler, bu
şirketlerin ortakları, bu
şirketlerin idaresi, denetimi
veya sermayesi bakımından
kontrolü altında bulunan diğer
şirketler ilişkili kişi sayılır.
Gerek gelir vergisi gerekse
kurumlar vergisi mükellefleri
yönünden, kazancın elde edildiği
ülke vergi sisteminin, Türk
vergi sisteminin yarattığı
vergilendirme kapasitesi ile
aynı düzeyde bir vergilendirme
imkanı
sağlayıp sağlamadığı ve bilgi
değişimi hususunun göz önünde
bulundurulması suretiyle
Bakanlar Kurulu’nca ilan edilen
ülkelerde veya bölgelerde
bulunan kişilerle yapılmış tüm
işlemler ilişkili kişilerle
yapılmış sayılır.
c)
Emsallere uygunluk ilkesi:
İlişkili kişilerle yapılan mal
veya hizmet alım ya da satımında
uygulanan fiyat veya bedelin,
aralarında böyle bir ilişkinin
bulunmaması durumunda oluşacak
fiyat veya bedele uygun olmasını
ifade eder.
ç)
Geleneksel işlem yöntemleri:
Karşılaştırılabilir fiyat
yöntemi, maliyet artı yöntemi ve
yeniden satış fiyatı
yöntemlerini ifade eder.
d)
İşleme dayalı kâr yöntemleri:
Kâr bölüşüm yöntemi ve işleme
dayalı net kâr
marjı
yöntemlerini ifade eder.
e)
Peşin fiyatlandırma anlaşması:
İlişkili kişilerle yapılan mal
veya hizmet alım ya da satımında
uygulanacak fiyat veya bedelin
tespitine ilişkin yöntemler,
mükellefin talebi üzerine Maliye
Bakanlığı Gelir İdaresi
Başkanlığı (Bundan böyle ‘İdare’
olarak adlandırılacaktır.)
ile anlaşılarak
belirlenebilecek olup, bu
anlaşma peşin fiyatlandırma
anlaşması olarak adlandırılır.
Peşin fiyatlandırma anlaşması,
ilişkili kişilerle yapılan
işlemlere ilişkin transfer
fiyatlandırmasının tespit
edilmesinde belli bir süre için
uygulanacak yöntemin mükellef
ile İdare tarafından anlaşılarak
belirlenmesini ifade eder. Bu
şekilde mükellef ile İdare
arasında belirlenen yöntem, üç
yılı aşmamak üzere anlaşmada
tespit edilen süre ve şartlar
dahilinde
kesinlik taşır.
f)
Kontrol altındaki işlem:
Birbirleriyle ilişkili olan
kişiler arasındaki işlemleri
ifade eder.
g)
Kontrol dışı işlem:
Birbirleriyle herhangi bir
şekilde ilişkisi bulunmayan
kişiler arasındaki işlemleri
ifade eder.
ğ)
İç emsal: Mükellefin ilişkisiz
kişilerle yaptığı işlemlerde
kullandığı fiyat ya da bedeli
ifade eder.
h)
Dış emsal: İlişkisiz kişilerin
kendi aralarında yaptıkları
karşılaştırılabilir nitelikteki
işlemlerde kullandığı fiyat ya
da bedeli ifade eder.
ı)
Karşılaştırılabilirlik analizi:
Kontrol altındaki işlemler
ile kontrol dışı işlemlerin
karşılaştırılabilir olmasını
ifade etmekte olup, işlemler
arasında maddi bir farklılık
yoksa ya da var olan
farklılıkların
düzeltimlerle giderilmesi
mümkünse, kontrol altındaki
işlem ile kontrol dışı işlem
karşılaştırılabilir nitelikte
kabul edilir.
i)
İşlev analizi: Kontrol dışı
işlemler ile kontrol altındaki
işlemlerin karşılaştırılmasında,
üstlenilen riskler ve kullanılan
varlıklara göre tarafların
gerçekleştirdikleri işlevleri
esas alarak yapılan analizleri
ifade eder.
j)
İşlem düzeltimi: Kontrol
dışı işlemler ile kontrol
altındaki işlemlerin
karşılaştırılmasında, söz konusu
işlemler arasındaki farklılıklar
karşılaştırma konusu unsurlar
üzerinde maddi etkide
bulunuyorsa, karşılaştırmanın
güvenilir sonuçlar verebilmesi
amacıyla bu farklılıkların
giderilmesi için yapılan
işlemleri ifade eder.
k)
Belgelendirme: Emsallere
uygunluk ilkesinin transfer
fiyatlandırmasının her
aşamasında göz önünde
bulundurulduğunu göstermek
amacıyla mükellef tarafından
tutulan kayıtlar ile sağlanan
bilgileri ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Emsallere Uygunluk İlkesi
Emsallere uygunluk ilkesinin
amacı
MADDE 4 -
(1)
Emsallere uygunluk ilkesinin
temel amacı, ilişkili kişiler
arasındaki mal veya hizmet alım
ya da satımında uygulanan fiyat
veya bedelin, söz konusu mal
veya hizmet alım ya da satımı
için aralarında ilişki
bulunmayan kişiler arasında
belirlenen fiyat veya bedele
karşılaştırılabilir koşullar
altında eşit olmasıdır.
Karşılaştırılabilirlik analizi
MADDE 5 –
(1)
Karşılaştırılabilirlik analizi,
kontrol altındaki işlemlerin
sahip olduğu koşullar ile
kontrol dışı işlemlerin sahip
olduğu koşulların
karşılaştırılmasına dayanır.
Dolayısıyla
karşılaştırılabilirlik kavramı
da işlemler arasındaki
farklılıkların herhangi bir
şekilde karşılaştırma konusu
unsurları maddi olarak
etkilememesi veya maddi olarak
etkide bulunan farklılıkların
belli işlemlerle
düzeltilebilecek nitelikte
olması gereğini ifade eder.
(2)
Karşılaştırılabilirliğin
tespitinde dikkate alınan
başlıca unsurlar aşağıdaki
gibidir:
a)
Mal veya hizmetlerin
nitelikleri,
b)
İşlev analizi,
c)
Ekonomik koşullar,
ç)
İş stratejileri.
Emsal fiyat aralığı
MADDE 6 –
(1)
Emsallere uygunluk ilkesi
açısından en güvenilir sonuç,
karşılaştırmalar sonucunda
ulaşılan tek bir fiyat veya
bedel olacaktır. Bununla
birlikte, yapılan
karşılaştırmalar ve uygulanan
yöntemler sonucu, tek bir fiyat
veya bedelden ziyade birbirine
yakın birden çok sonucu içeren
belli bir fiyat veya bedel
aralığı tespit edilebilir.
(2) Emsal fiyat aralığı, aynı
yöntemin farklı
karşılaştırılabilir kontrol dışı
işlem verilerine uygulanmasından
veya aynı verilere farklı
transfer fiyatlandırması
yöntemlerinin uygulanmasından
elde edilen değişik emsal
fiyatların oluşturduğu bir fiyat
dizisidir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Transfer Fiyatlandırmasında
Uygulanacak Yöntemler
Yöntemlerden beklenen amaçlar
MADDE 7 –
(1)
Mükellefler, işlemin koşullarını
ve özelliklerini en iyi yansıtan
yöntemi kullanarak, ilişkili
kişilerle yaptıkları mal veya
hizmet alım ya da satımında
emsallere uygunluk ilkesiyle
tutarlı fiyat veya bedel
uyguladıklarını göstermek
zorundadır.
Karşılaştırılabilir fiyat
yöntemi
MADDE 8 –
(1)
Karşılaştırılabilir fiyat
yöntemi, bir mükellefin
uygulayacağı emsallere uygun
satış fiyatının,
karşılaştırılabilir mal veya
hizmet alım ya da satımında
bulunan ve aralarında herhangi
bir şekilde ilişki bulunmayan
gerçek veya tüzel kişilerin
birbirleriyle yaptıkları
işlemlerde uygulayacağı piyasa
fiyatı ile karşılaştırılarak
tespit edilmesini ifade eder.
Maliyet artı yöntemi
MADDE 9 –
(1)
Maliyet artı yöntemi,
emsallere uygun fiyatın, ilgili
mal veya hizmet maliyetlerinin
makul bir brüt kâr oranı kadar
artırılması suretiyle
hesaplanmasını ifade eder.
(2)
Brüt kâr oranı aşağıdaki gibi
hesaplanır:
Satışlar - Maliyet
= Brüt kâr oranı
Maliyet
(3)
Kontrol altındaki bir işlem için
uygulanacak en uygun “makul brüt
kâr oranı”, işlemi yapan
mükellefin bu mal veya
hizmetlere ilişkin olarak,
ilişkisiz kişilerle yaptığı
işlemlerde uyguladığı brüt kâr
oranı olacaktır. Böyle bir brüt
kâr oranı mevcut değilse ya da
karşılaştırma için gerekli işlem
sayısı yetersizse,
karşılaştırılabilir işlemler
arasında belirlenen fiyat ya da
bedeli etkileyen bir farklılık
bulunmaması veya var olan
farklılıkların düzeltilebilir
nitelikte olması şartıyla
ilişkisiz kişilerin
karşılaştırılabilir işlemlerine
ait brüt kâr oranları da bu
yöntemin uygulamasında
kullanılabilecektir.
Yeniden satış fiyatı yöntemi
MADDE 10 –
(1)
Yeniden satış fiyatı yöntemi,
emsallere uygun fiyatın, işlem
konusu mal veya hizmetlerin
aralarında herhangi bir şekilde
ilişki bulunmayan gerçek veya
tüzel kişilere yeniden satılması
halinde uygulanacak fiyattan
makul bir brüt satış kârı
düşülerek hesaplanmasını ifade
eder.
(2)
Söz konusu hesaplama aşağıdaki
formül kullanılarak
yapılacaktır:
Yeniden satış fiyatı
= Emsallere Uygun Fiyat veya
Bedel
1 + Brüt satış
kâr
oranı
(3) Makul brüt satış
kârı,
söz konusu mal veya hizmetin
yeniden satışında yüklenilen
satış ve diğer faaliyet
giderleri ile üstlenilen riskler
ve kullanılan varlıklar esas
alınarak gerçekleştirilen
işlevlerin gerektirdiği
kâr
tutarını ifade etmektedir.
Diğer yöntemler
MADDE 11 –
(1) Emsallere uygun fiyata
geleneksel işlem yöntemlerinden
herhangi birisiyle ulaşma
olanağı yoksa mükellef,
işlemlerin mahiyetine uygun
olarak diğer yöntemleri
kullanabilir. Ancak, diğer
yöntemler olarak adlandırılan
işleme dayalı kâr yöntemlerinin
emsallere uygunluk ilkesi
çerçevesinde fiyat ya da bedel
tespitine olanak vermemesi
durumunda, mükellef kendi
belirleyebileceği ve daha doğru
sonuç verdiğine inandığı bir
yöntemi de kullanabilecektir.
İşleyiş sistemi mükellefler
tarafından belirlenecek bu
yöntemin de emsallere uygunluk
ilkesine göre tespit edilmesi
zorunludur.
Kâr bölüşüm yöntemi
MADDE 12
–
(1) Kâr bölüşüm yöntemi,
ilişkili kişilerin bir veya daha
fazla sayıdaki kontrol altındaki
işlemlere ilişkin toplam
faaliyet kârı ya da zararının,
üstlendikleri işlevler ve
yüklendikleri riskler nispetinde
ilişkili kişiler arasında
emsallere uygun olarak
bölüştürülmesi esasına dayanan
bir yöntemdir.
İşleme dayalı net kâr
marjı
yöntemi
MADDE 13 –
(1)
İşleme dayalı net kâr
marjı
yöntemi, mükellefin kontrol
altındaki bir işlemden;
maliyetler, satışlar veya
varlıklar gibi ilgili ve uygun
bir temele dayanarak tespit
ettiği net kâr marjının
incelenmesi esasına dayanan bir
yöntemdir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Peşin Fiyatlandırma Anlaşması
Peşin fiyatlandırma anlaşmasının
amacı
MADDE 14 –
(1)
Peşin fiyatlandırma anlaşmasının
temel amacı, mükelleflerin
ilişkili kişilerle yapacakları
mal veya hizmet alım ya da
satımında uygulayacakları
transfer fiyatlandırmasına
ilişkin olarak
karşılaşılabilecek olası vergi
ihtilaflarının önüne geçmektir.
Peşin fiyatlandırma anlaşmasının
kapsamı
MADDE 15 –
(1)
Peşin fiyatlandırma anlaşmasının
kapsamına kurumlar vergisi
mükellefleri girmektedir. Bu
çerçevede, 1/1/2008 tarihinden
itibaren Büyük Mükellefler Vergi
Dairesi Başkanlığı’na kayıtlı
mükelleflerin, 1/1/2009
tarihinden itibaren ise tüm
kurumlar vergisi mükelleflerinin
ilişkili kişilerle yaptıkları
yurt dışı işlemlerine ilişkin
olarak belirlenecek yöntem
konusunda İdare’ye başvurmaları
mümkündür.
Peşin fiyatlandırma anlaşmasının
süreci
MADDE 16 –
(1)
Peşin fiyatlandırma anlaşmasına
ilişkin süreç, mükellefin
İdare’ye yazılı başvurusuyla
başlayacak olup, mükellef söz
konusu başvuruyla birlikte, bu
Kararın 17
nci maddesinde yer alan
asgari bilgi ve belgeleri de
İdare’ye sunmak zorundadır.
(2)
Ön Değerlendirme: Yapılan
başvuru, sunulan bilgi ve
belgelerle birlikte İdare
tarafından bir ön
değerlendirmeye tabi tutulur.
(3)
Analiz: Gerekli veriler
tamamlandıktan sonra
karşılaştırılabilir işlemlerin,
kullanılan varlıkların, diğer
düzeltimlerin,
uygulanabilir yöntemlerin,
anlaşma şartlarının ve diğer
temel hususların seçim ve
değerlendirmesi yapılır.
(4)
Anlaşmanın kabulü veya reddi:
İdare, yapılan analiz sonucunda,
mükellefin başvurusunu aynen
kabul edebilir veya gerekli
değişikliklerin yapılması
koşuluyla kabul edebilir ya da
reddedebilir. İdare’nin
başvuruyu kabul etmesi halinde
mükellef ile İdare arasında
peşin fiyatlandırma anlaşması
imzalanır.
(5)
Peşin fiyatlandırma
anlaşmalarının süresi en fazla 3
yıl olup, söz konusu anlaşmalar
imzalandığı tarihten itibaren
hüküm ifade edecektir.
(6)
Peşin
fiyatlandırma anlaşmasına
ilişkin sürecin her aşamasında
mükellef ile karşılıklı bilgi ve
görüş alışverişinde bulunulur.
Ayrıca, yapılan her anlaşma
yalnızca ilgili mükellefe
özgüdür ve bu mükellefi
ilgilendirmektedir. Dolayısıyla,
yapılan anlaşmaların başka
mükellefler tarafından emsal
olarak kullanılması veya yapılan
işlemlere ilişkin bir kanıt
olarak sunulması mümkün
değildir.
(7)
İdare, mükellefin söz konusu
anlaşma koşullarına uyum
gösterip göstermediğini ve/veya
bu koşulların geçerliliğini
sürdürüp sürdürmediğini,
anlaşmada belirlenen süre
boyunca mükellefin sunacağı
yıllık rapor üzerinden takip
eder. Söz konusu rapor, anlaşma
süresi boyunca her yıl kurumlar
vergisi beyannamesinin verilme
süresi içinde bir yazı ekinde
İdare’ye gönderilir.
(8)
Anlaşmanın yenilenmesi: Mükellef
mevcut bir peşin fiyatlandırma
anlaşmasının yenilenmesi
talebinde bulunabilir. Bu
durumda mükellef anlaşma
süresinin bitiminden en az 9 ay
önce İdare’ye başvurmalıdır.
Mükellef başvurusunda, mevcut
anlaşmada belirtilen koşullar
ile varsayımlarda herhangi bir
değişiklik meydana gelip
gelmediğini, anlaşmanın
yenilenmesi sonucunda anlaşmada
herhangi bir değişiklik
yapılması gerekip gerekmediğini
ve tespit edilen yöntemin
anlaşmada kavranan işlemlerin
mahiyetine en uygun olarak
emsallere uygunluk ilkesini
karşıladığını gösterecek gerekli
bilgi ve belgeleri sunar.
(9)
İdare söz konusu başvurunun
incelenmesi sonucunda, mevcut
anlaşmada belirtilen koşullar
ile varsayımların devam ettiğine
ve tespit edilen yöntemin
emsallere uygunluk ilkesini
karşıladığına karar verirse,
mevcut anlaşmanın aynı
koşulları, varsayımları ve
yöntemi kapsayacak şekilde bir
dönem daha devam ettirilmesini
kabul edebilir. Bununla
birlikte, İdare, anlaşmada
kavranan işlemlerin mahiyetinin,
belirtilen koşulların ve
varsayımların değiştiğine ya da
farklı bir yöntem tespit
edilmesi gerektiğine karar
verirse, mükellefin yeni bir
peşin fiyatlandırma anlaşması
başvurusunda bulunması gerekir.
(10) Anlaşmanın revize
edilmesi: İdare ile mükellef
arasında imzalanmış ve
yürürlükte olan bir peşin
fiyatlandırma anlaşması
aşağıdaki durumların
gerçekleşmesi halinde revize
edilebilir:
a)
Anlaşmada yer alan kritik bir
varsayımın gerçekleşmemesi,
b)
Anlaşma koşullarında esasa
ilişkin bir değişikliğin
gerçekleşmesi veya anlaşmada
belirlenen koşulların
geçerliliğini sürdürmemesi,
c)
Çifte vergilendirmeyi önleme
anlaşmaları da
dahil,
yasal düzenlemelerde anlaşmayı
etkileyecek değişikliklerin
gerçekleşmesi,
ç)
İki veya çok taraflı peşin
fiyatlandırma anlaşmalarında,
diğer ülke
idaresinin/idarelerinin
anlaşmayı revize etmesi,
yürürlükten kaldırması veya
iptal etmiş olması.
(11) Mükellef, İdare ile
imzaladığı peşin fiyatlandırma
anlaşmasının revize edilmesi
amacıyla İdare’ye başvurabilir.
Söz konusu başvuruda mükellef,
anlaşmanın revize edilmesi
talebinin nedenlerini de
içerecek şekilde gerekli bilgi
ve belgeleri İdare’ye ibraz
etmek zorundadır. Anlaşmanın
revize edilmesi hususunun İdare
tarafından kabul edildiği
durumda, anlaşmanın revize
edildiği tarihten mevcut
anlaşmanın süresinin bitimine
kadar yeniden belirlenen anlaşma
koşulları geçerli olacaktır.
İdarenin anlaşmanın revize
edilmesini kabul etmediği
durumda anlaşma aynen devam
edecektir. Ancak mükellef
yukarıda yer alan nedenleri
ileri sürerek anlaşmanın
iptalini isteyebilir. Bu
durumda, İdare anlaşmayı iptal
edebilir.
(12) Mevcut bir peşin
fiyatlandırma anlaşmasının
revize edilmesine ilişkin
nedenler İdare tarafından da
tespit edilebilir. Anlaşmanın
revize edilmesi konusunda
taraflar anlaşmaya varırsa,
anlaşmanın revize edildiği
tarihten mevcut anlaşmanın
süresinin bitimine kadar yeniden
belirlenen anlaşma koşulları
geçerli olacaktır. Mükellefin
anlaşmanın revize edilmesini
kabul etmediği durumda İdare
anlaşmayı tek taraflı olarak
iptal edebilir.
(13) Anlaşmanın iptal edildiği
durumlarda iptal kararının
verildiği tarihten itibaren
anlaşma hükümleri geçerliliğini
kaybeder.
(14) Anlaşmanın iptali: Aşağıda
belirtilen durumlarda, İdare
mevcut bir peşin fiyatlandırma
anlaşmasını tek taraflı olarak
anlaşmanın imzalandığı tarihten
itibaren iptal edebilir ve
anlaşmayı hiç yapılmamış kabul
ederek mükellefi vergi
incelemesine sevk edebilir:
a)
Mükellefin peşin fiyatlandırma
anlaşmasında belirtilen
koşullara uymaması,
b)
Mükellef tarafından gerek
başvuru esnasında gerekse
sonraki aşamalarda (yıllık rapor
da dahil)
ibraz edilen bilgi ve belgelerin
eksik, yanlış veya yanıltıcı
olduğunun tespit edilmesi.
(15) Diğer taraftan, anlaşma
süresince her yıl kurumlar
vergisi beyannamesinin verilme
süresi içinde İdare’ye
gönderilmesi gereken yıllık
raporun zamanında ibraz
edilmemesi durumunda, mevcut
anlaşma, söz konusu raporun
ilgili bulunduğu hesap döneminin
başından itibaren iptal
edilebilir.
Peşin fiyatlandırma anlaşmasına
ilişkin belgelendirme
MADDE 17 –-
(1)
İdare’ye başvuruda bulunan
mükelleflerin sunmaları gereken
temel bilgi ve belgeler
aşağıdaki gibidir:
a)
Yazılı Başvuru [Yazılı
Başvuru’da anlaşmanın süresine
ilişkin talep, anlaşma sürecine
katılacak mükelleflerin ya da
temsilcilerin adları, T.C.
kimlik numaraları, adresleri,
telefon numaraları, mükellefin
faaliyet konusu, kurumun yapısı
(merkez, şube) ve ortakları,
sermaye yapısı, içinde bulunduğu
sektör, ekonomik ve hukuki
geçmişi hakkında özet bilgiler,
ilişkili kişilerin tanımı ve bu
kişiler arasındaki mülkiyet
ilişkilerine ilişkin bilgiler
yer alır.],
b)
Üstlenilen işlevleri, sahip
olunan riskleri ve kullanılan
varlıkları içeren tüm bilgiler,
c)
Kritik varsayımlara ilişkin
bilgiler ve gerekçeleri (önerilen
transfer fiyatlandırması yöntemi
ile bu yöntemin seçimine ve
uygulanmasına esas teşkil eden
koşullara ve varsayımlara
ilişkin açıklamalar, analizler
ve yapılan diğer çalışmalar),
ç) Gayri maddi varlıkların
mülkiyetine ve alınan veya
ödenen gayri maddi hak
bedellerine ilişkin bilgi,
d) İlişkili kişiler tarafından
farklı muhasebe standartları ve
yöntemleri kullanılıyor ise
bunlara ilişkin bilgi,
e)
Başvuru tarihinin içinde
bulunduğu hesap dönemine ilişkin
ürün fiyat listeleri,
f)
Başvuru tarihinin içinde
bulunduğu hesap dönemine ilişkin
üretim maliyetleri,
g) İlişkili kişiler arasındaki
işlemlere uygulanan
şirket içi fiyatlandırma
politikası,
ğ)
Başvuru tarihinin içinde
bulunduğu hesap döneminde
ilişkili ve ilişkisiz kişilerle
yapılan işlemlerin miktarı ile
fatura,
dekont ve benzeri
belgeler,
h)
İlişkili kişilerin son üç yıla
ilişkin mali tabloları, gelir
veya kurumlar vergisi beyanname
örnekleri, yurt dışı işlemlerine
ait sözleşmelerin örnekleri,
ı) Önerilen transfer
fiyatlandırması yöntemini
destekleyen son üç yıla ait
finansal veriler ve bunlarla
ilgili belgeler,
i)
İki veya daha fazla
karşılaştırılabilir işlemin
olması durumunda belirlenen
emsal fiyat aralığı ve bu
aralığın tespitinde kullanılan
yöntem,
j)
Emsal fiyatın tespit edilmesi
için gerekli diğer belgeler.
(2) İdare, gerekli gördüğü
takdirde mükelleften ilave bilgi
ve belge talebinde bulunabilir.
İlgili bilgi ve belgelerin
yabancı dilde yazılmış olmaları
halinde, bunların Türkçe
çevirilerinin de ibraz edilmesi
zorunludur.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Transfer Fiyatlandırmasında
Belgelendirme
Amaç
MADDE 18 –
(1) Belgelendirmede amaç,
transfer fiyatlandırmasına
ilişkin sürecin anlaşılması ve
hesaplamaların ayrıntılarının
gösterilmesidir. Bu nedenle
mükellefler tarafından,
emsallere uygunluk ilkesi
doğrultusunda işlem yapıldığını
gösteren bilgi ve belgelerin
hazırlanması ya da temin
edilmesi, ayrıca belgelendirmeye
ilişkin bu bilgi ve belgelerin
istenmesi durumunda İdare’ye
veya vergi incelemesi yapmaya
yetkili olanlara ibraz edilmek
üzere hazır tutulması
zorunludur.
Yıllık belgelendirme
MADDE 19 –
(1)
Büyük Mükellefler Vergi Dairesi
Başkanlığı’na kayıtlı
mükelleflerin ilişkili kişilerle
yaptığı yurt içi ve yurt dışı
işlemleri ile diğer kurumlar
vergisi mükelleflerinin ilişkili
kişilerle yaptığı yurt dışı
işlemlere ilişkin olarak aşağıda
yer alan bilgi ve belgeleri
içeren “Yıllık Transfer
Fiyatlandırması Raporu”nu
kurumlar vergisi beyannamesinin
verilme süresine kadar
hazırlamaları ve bu süre sona
erdikten sonra istenmesi
durumunda İdare’ye veya vergi
incelemesi yapmaya yetkili
olanlara ibraz etmeleri
zorunludur.
(2) Ancak,
Büyük Mükellefler Vergi Dairesi
Başkanlığı’na kayıtlı
mükellefler dışındaki diğer
kurumlar vergisi mükellefleri
ilişkili kişilerle yaptıkları
yurt içi; gelir vergisi
mükellefleri de ilişkili
kişilerle yaptıkları yurt içi ve
yurt dışı işlemlere ilişkin
olarak aşağıda yer alan bilgi ve
belgeleri istenmesi durumunda
İdare’ye veya vergi incelemesi
yapmaya yetkili olanlara ibraz
ederler.
a)
Mükellefin faaliyetlerinin
tanımı, organizasyon yapısı
(merkez, şube) ve ortakları,
sermaye yapısı, içinde bulunduğu
sektör, ekonomik ve hukuki
geçmişi hakkında özet bilgiler,
ilişkili kişilerin tanımı (vergi
kimlik numaraları, adresleri,
telefon numaraları vb.) ve bu
kişiler arasındaki mülkiyet
ilişkilerine ilişkin bilgiler,
b)
Üstlenilen işlevleri, sahip
olunan riskleri ve kullanılan
varlıkları içeren tüm bilgiler,
c)
İşlem konusu yıla ilişkin ürün
fiyat listeleri,
ç)
İşlem konusu yıla ilişkin üretim
maliyetleri,
d)
İşlem konusu yıl içinde ilişkili
ve ilişkisiz kişilerle yapılan
işlemlerin miktarı ile fatura,
dekont
ve benzeri belgeler,
e)
İşlem konusu yıl içinde ilişkili
kişilerle yapılan tüm sözleşme
örnekleri,
f)
İlişkili kişilere ait özet mali
tablolar,
g)
İlişkili kişiler arasındaki
işlemlere uygulanan şirket içi
fiyatlandırma politikası,
ğ)
İlişkili kişiler tarafından
farklı muhasebe standartları ve
yöntemleri kullanılıyor
ise
bunlara ilişkin bilgi,
h)
Gayri maddi varlıkların
mülkiyetine ve alınan veya
ödenen gayri maddi hak
bedellerine ilişkin bilgi,
ı)
Kullanılan transfer
fiyatlandırması yönteminin
seçilme nedeni ve uygulanmasına
ilişkin bilgi ve belgeler (iç
ve/veya dış emsaller,
karşılaştırılabilirlik analizi),
i)
Emsallere uygun fiyat ya da kâr
marjının
saptanmasında kullanılan
hesaplamalar ve yapılan
varsayımlara ilişkin ayrıntılı
bilgiler,
j)
Belli bir emsal fiyat aralığı
tespit edilmişse, bu aralığın
tespitinde kullanılan yöntem,
k) Emsal fiyatın tespit edilmesi
için gerekli diğer belgeler.
(3) İdare, gerekli gördüğü
takdirde mükelleften ilave bilgi
ve belge talebinde bulunabilir.
İlgili bilgi ve belgelerin
yabancı dilde yazılmış olmaları
halinde, bunların Türkçe
çevirilerinin de ibraz edilmesi
zorunludur.
ALTINCI BÖLÜM
Yürürlük ve Yürütme
Yürürlük
MADDE 20 –
(1)
Bu Karar, 1/1/2007 tarihinden
geçerli olmak üzere yayımı
tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 21 –
(1)
Bu Karar hükümlerini Maliye
Bakanı yürütür. |
