|
T.C. GELİR İDARESİ BAŞKANLIĞI İSTANBUL VERGİ DAİRESİ BAŞKANLIĞI Mükellef Hizmetleri Gelir Vergileri Grup Müdürlüğü
Sayı : B.07.1.GİB.4.34.16.01/GVK-37-12841Konu : Fatura tahsil merkezlerinde belge Düzeni ve vergilendirilmeleri hk.
……………………… GRUP MÜDÜRLÜĞÜ’NE ( ………………. Müdürlüğü )
……….. Müdürlüğü’nün 05/07/2006 tarih ve 5023 sayılı yazısı ekinde yer alan ……………… ait e-posta incelenmiş olup, Müdürlüğümüz ve Usul Müdürlüğü’nün görüşü aşağıda açıklanmıştır.
Bilindiği üzere; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 229’uncu maddesinde fatura, satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari vesika olarak tanımlanmıştır.
Anılan Kanunun “Fatura Kullanma Mecburiyeti” başlıklı 232”nci maddesinin 1’inci fıkrasında fatura kullanma mecburiyeti olmayan satışlar; (beş bent halinde) sayılanlar dışında kalanlara yapılan ve bedeli 520.-YTL’nın altında bulunan mal ve hizmet satışlarıdır, şeklinde açıklanmıştır.
Ancak, bu maddenin 1’inci fıkrasında beş bent halinde sayılanlar dışında kalanlara 520.-YTL’nın altında yapılan mal ve hizmet satışlarında emtiayı alan veya işi yaptıranların istemeleri halinde ise fatura düzenleneceği tabiidir.
Aynı Kanunun 233’üncü maddesinde birinci ve ikinci sınıf tüccarlar, kazancı basit usulde tespit edilenlerle defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilerin fatura vermek mecburiyetinde olmadıkları satışlar ve yaptıkları işlerin bedellerini, perakende satış fişleri; makineli kasaların kayıt ruloları; giriş ve yolcu taşıma biletlerinden herhangi biri ile tevsik edecekleri, hükmü yer almıştır.
Diğer yandan, Katma Değer Vergisi Mükelleflerinin Ödeme Kaydedici Cihazları Kullanmaları Mecburiyeti Hakkında 3100 Sayılı Kanunla perakende mal satan veya hizmet ifa eden birinci ve ikinci sınıf tacirlere, Vergi Usul Kanununa göre fatura kullanma mecburiyetinde bulunmadıkları satışları için ödeme kaydedici cihazları kullanma zorunluluğu getirilmiştir.
Buna göre, verilen dilekçeden faaliyetinin belli bir bedel karşılığında internet aracılığı ile kendi banka hesaplarını kullanarak üçüncü kişilerin çeşitli ödemelerini (telefon vs.) yapmak olduğu anlaşılan mükellefin, sadece yaptığı hizmet karşılığında aldığı tutar için belge düzenlemesi gerekmekte olup, bu tutarın 520.-YTL’yi geçmesi halinde müşteri adına fatura, geçmemesi durumunda ise ödeme kaydedici cihaz fişi düzenlenmesi gerekmektedir.
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 37’nci maddesinin birinci fıkrasında her türlü ticari ve sınai faaliyetlerden doğan kazançların ticari kazanç olduğu ve yine aynı Kanunu’nun 40’ncı maddesinde ticari kazancın elde edilmesi ve idame ettirilmesi için yapılan genel giderlerin safi kazançtan indirilebileceği belirtilmiştir.
Bu hüküm ve açıklamalara göre, ………….. internet aracılığı ile kendi banka hesaplarını kullanarak üçüncü kişilerin fatura ödemelerini yapması karşılığı müşterilerden aldığı bedellerin hasılat, bu işlemlerle ilgili olarak bankaların yaptığı kesintiler gider olarak dikkate alınmak suretiyle dönem kazancının hesaplanması mümkündür.
Bilgi edinilmesini ve Müdüriyetinizi ilgilendiren hususların cevaplandırılarak, sonucundan mükellefe bilgi verilmek üzere Bilgi Edinme Müdürlüğüne bilgi verilmesini rica ederim.
|
|
|
Başkan a. |
|